Zapraszam na kolejny odcinek „kuchni w warunkach polowych”. Jako że nie mam pełnowymiarowej kuchenki a mikro-aneks kuchenny z jednopalnikową indukcją i całkowitym brakiem blatu, moje gotowanie jest minimalistyczne w formie i skierowane na maksymalną optymalizację procesu przygotowanie jedzenia… bo jak mam za dużo naczyń w zlewie to blokują mi dostęp do kuchenki, a jak gotuje to nie mogę zmywać bo jak woda chlapnie to mi spali kuchenkę.. 
. Niemniej „coquere necesse est”, więc co i raz próbuję coś upichcić. Tym razem zainspirowany ostatnią wizytą w Lublinie i naleśnikarnią niedaleko starówki, postanowiłem zrobić pankejki… czyli po naszemu racuchy.
Przepis nie jest ani klasyczny na amerykańskie pancakes, ani na na rodzime racuchy na sodzie. Połączyłem, jak mi się wydawało najlepsze cechy obu pomysłów i dzięki temu są mniej kaloryczne niż amerykańskie (bez masła) i bogatsze smakowo niż rodzime (cukier puder+olej).
Przepis:
- dwie szklanki mąki
- półtorej szklanki mleka
- 1/3 szklanki cukru pudru
- dwa jajka
- czubata łyżeczka sody
- trzy łyżki oleju
- do przyozdobienia: cukier puder, dżem, lejący miód, syrop klonowy, bita śmietana (co kto lubi lub wszystko na raz…)
Składniki są oczywiście bardziej na oko… Wszystko wrzucić do garnka i zmiksować do konsystencji gęstej śmietany. Ciasto nie może być zbyt lejące bo będą problemy podczas przewracania. Patelnie rozgrzać do średniej temperatury. Na jednej stronie smażyć aż pojawią się bąbelki (zazwyczaj kilkadziesiąt sekund). Potem szybko przewracamy, tak żeby nie rozlały nam się i zachowały kształt (Z tego powodu pankejski nie mogą być za duże bo się rozlecą przy przewracaniu). Przewracamy tylko raz. Pieką się bardzo szybko, więc potrawa jest ekspresowa. Optymalny rozmiar to 10-12 cm średnicy. Z podanych składników powinno wyjść 8-9 średniej wielkości pankejków.
Są przepyszne, lekkie, mają chrupiącą skórkę kiedy są świeże. Podawać można klasycznie z syropem klonowym, posypane cukrem pudrem, z dżemem… lub wszystkim naraz!
