W XXVIII wieku zabrakło surowców. Wielkie korporacje już dawno podzieliły między siebie świat i teraz prowadzą wojny o resztki paliw kopalnych dostępnych we wnętrzu zmęczonej Matki Ziemi. Cywilizacja już dawno temu przestała się rozwijać, postępuje powolny regres związany z brakiem podstawowych materiałów. Obecnie większość urządzeń, od karabinów, dział, czajników ;], po samoloty, napędzane jest starą dobrą parą wodną – steam. Sycząca w kotle woda przemieńiona w stan gazowy jest ostatnim ogniwem trzymającym w kupie świat, oddzielającym go od ostatecznego upadku. Świat się sypie i twielu osobom zależy na tym aby utrzymać spokój aż do samego końca. Stabilizacja jak na razie utrzymuje się, jednak w cały ten burdel ktoś postanowił wrzucić piekielną maszynę, która przemienia zmarłych w nekromutanty – niezwykle niebezpieczne i bezwzględne forpoczty apokalipsy. Czas chyba ewakuować się z Ziemi, tutaj sprawa wygląda raczej na przegraną. Przed ludzkością przecież otworem stoi cały kosmos/wszechświat.
Tak w wygląda uniwersum Mutant Chronicles. Ciekawe.
Klasyczny STEAMPUNK. Smaczne. Tak zapewne wygląda burdel, który czeka nasz przed końcem naszej cywilizacji. Mieszanka pozostałości wielkiej cywilizacji ludzkiej, desperacki próby utrzymania jej na powierzchi – choćby oznaczało to powrót do wieku pary. A po środku ludzie. Przeważnie zrezygnowani, czasem wkurzeni, czasem próbójący ciągnąć dalej ten wózek z ….
Polecam film Mutant Chronicles. Dla relaksu.
PS – Fenomen steampunku jest niezwykły. Wystaczy zapytać świętego Googla. On da wam odpowiedz i otworzy drogę do całego świata gdzie para służy nie tylko do napędzania gwizdka w czajniku.
Juliusz Verne, Phillip K. Dick, Gibson – zmiksuj to wszystko. zagotuj aż zacznie wrzeć. To bedzie steampunk.
[poniżej to co jest kwintesencją stylu steampunk - ostatnio modnego ruchu przerabiania co się da na modłę "steam"]
opakowaniach. Wszystkie one starały się przyciągnąć choć na chwilę jego wzrok. Do tego zostały stworzone. Przyciągnąć wzrok, zmusić do podejścia do półki, a w końcu za pomocą krzykliwych napisów, uśmiechniętych kobiecych twarzy zmusić go do kupienia ich. On nie był jednak w stanie odebrać jakichkolwiek, nawet podświadomych, sygnałów. Aktywne były jedynie te jego funkcje, które niezbędne były do życia i dotarcia do pokoju na odpoczynek. Jedna jedyna tylko myśl kołatała się w jego głowie: „mleko, chleb, ser”
Hindus zapakował zakupy do plastykowej torby wręczył ją mu i skinął głową. Mogło to oznaczać „ dziękuję za zrobienie u nas zakupów i dobranoc panu”. Klient przejął od niego ładunek, a nieznaczna zmiana u niego wyrazu twarzy znaczyła zapewne „dziękuję, dobranoc”. Kiedy przejął zakupy od sprzedawcy w ręce zaciążyło mu około dwa kilogramy produktów niezbędnych, aby jego organizm uzupełnił braki energii. Skierował się do wyjścia. W tym czasie mózg odłączył ośrodek mowy i całkowicie oczyścił się z jakichkolwiek zbędnych myśli. Po wykonaniu polecenia chlebmlekoser całą pozostałą energię skierowano na funkcje motoryczne. Prawa ręka w tył, lewa noga w przód, lewa ręka w tył, prawa noga w przód. I tak dalej zgodnie z zakodowanym w umyśle schematem. Jedna część mózgu wychwyciła z podświadomości polecenie. „Dom”. Już inna część mózgu opracowała program dla ciała, które zgodnie z poleceniami w nim zawartymi miało przemieścić się spod sklepu do mieszkania jak najkorzystniejszą trasą, przy jak najkrótszym. Mózg spośród kilku wariantów trasy wybrał ten najbardziej ekonomiczny. I już wprowadził pierwsze polecenia dla kończyn. Biologiczna maszyneria już ruszyła.
Nim przejdziemy jednak do rozważań nad samą książką, wypada zatrzymać się na chwilę nad problemem który legł u podwalin książki Jeskowa. Chodzi tu o stwierdzenie, iż historię piszą zwycięzcy. Dobrze znane powiedzenie, parafrazowane na wiele sposobów, niezmiennie zachowuje swoją aktualność o czym przekonać się możemy studiując historię odrobinę bardziej wnikliwie niż zalecają to podręczniki.